


Ginekomastia to łagodny rozrost tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn. Może dotyczyć jednej lub obu piersi i powodować tkliwość, ból albo dyskomfort związany ze zmianą wyglądu klatki piersiowej. Dobór leczenia wymaga ustalenia przyczyny powiększenia piersi.
W Centrum Medycznym Tartaczna 2 w Gdańsku konsultacje endokrynologiczne prowadzi dr Anna Florysiak, a kwalifikację do leczenia chirurgicznego przeprowadza dr Kamil Drucis. Operacje ginekomastii dr Kamil Drucis wykonuje wyłącznie w szpitalu, po wcześniejszej kwalifikacji.
W ginekomastii powiększeniu ulega tkanka gruczołowa, często wyczuwalna jako sprężysty lub twardszy obszar pod otoczką brodawki. Lipomastia, nazywana także pseudoginekomastią, oznacza zwiększenie ilości tkanki tłuszczowej w obrębie piersi, np. w związku z nadwagą lub otyłością. Oba rodzaje zmian mogą występować jednocześnie.
Rozróżnienie tych stanów ma znaczenie dla leczenia. Redukcja masy ciała może zmniejszyć ilość tkanki tłuszczowej, ale nie zawsze powoduje ustąpienie rozrostu gruczołu. Ocenę przeprowadza lekarz na podstawie badania i, jeśli jest to potrzebne, badań obrazowych.

Rozrost gruczołu piersiowego wiąże się z przewagą działania estrogenów nad działaniem androgenów, w tym testosteronu, w tkance piersi. Estrogeny występują również u mężczyzn i powstają m.in. w wyniku przemiany androgenów w tkance tłuszczowej. Ginekomastia może występować także przy prawidłowych stężeniach hormonów we krwi.
Do możliwych przyczyn i czynników sprzyjających należą:
Czasami mimo przeprowadzonej diagnostyki nie udaje się ustalić przyczyny – wtedy mówi się o ginekomastii idiopatycznej. Sam brak poprawy po leczeniu nie oznacza takiego rozpoznania.
Do lekarza warto zgłosić się, gdy powiększenie piersi pojawiło się niedawno, narasta, utrzymuje się lub powoduje ból. Ginekomastia okresu dojrzewania często ustępuje samoistnie, jednak nietypowy przebieg lub nasilone dolegliwości wymagają oceny. Nowych zmian u starszego mężczyzny również nie należy przypisywać wyłącznie wiekowi.
Pilnej konsultacji wymagają twardy lub nieruchomy guzek, szczególnie położony poza okolicą brodawki, wciągnięcie brodawki, zmiany skóry piersi, powiększone węzły pachowe oraz wyciek z brodawki, zwłaszcza krwisty. Ginekomastia sama w sobie nie jest stanem przedrakowym, ale inne choroby piersi mogą dawać podobne objawy.
Diagnostyka rozpoczyna się od rozmowy i badania lekarskiego. Istotne są czas wystąpienia zmian, tempo ich powiększania, dolegliwości, choroby przewlekłe oraz przyjmowane leki, suplementy i hormony. Lekarz ocenia piersi i objawy mogące wskazywać na zaburzenia hormonalne; diagnostyka może obejmować również badanie jąder i ich USG.
W zależności od sytuacji endokrynolog może zlecić oznaczenie testosteronu, estradiolu, LH, FSH, TSH i prolaktyny, ocenę czynności wątroby i nerek oraz dodatkowe badania, np. stężenia β-hCG. Zakres badań dobierany jest indywidualnie.
Jeżeli obraz kliniczny piersi jest niejednoznaczny, pomocne mogą być USG lub mammografia. Podejrzana zmiana może wymagać biopsji gruboigłowej do badania histopatologicznego. Dalsze postępowanie zależy od wyników całej diagnostyki.
Leczenie zależy od przyczyny i czasu trwania zmian. Może obejmować obserwację, leczenie choroby podstawowej, redukcję nadmiernej masy ciała albo zmianę leku odpowiedzialnego za powiększenie piersi. Nie należy samodzielnie odstawiać przepisanych leków. Ewentualną zmianę terapii trzeba uzgodnić z lekarzem.
Farmakoterapię dobiera endokrynolog na podstawie rozpoznania. Utrwalony rozrost tkanki gruczołowej, szczególnie z towarzyszącym włóknieniem, może nie ustąpić mimo usunięcia przyczyny. Wówczas warto omówić wskazania do leczenia chirurgicznego.
Zabieg rozważa się przy utrzymującej się ginekomastii, zwłaszcza gdy powoduje ból, ogranicza codzienne funkcjonowanie lub istotnie wpływa na samopoczucie pacjenta. Decyzja powinna uwzględniać wcześniejszą diagnostykę, leczenie przyczyny, stabilność zmian i oczekiwania dotyczące efektu.
Operacja może obejmować usunięcie nadmiaru tkanki gruczołowej, redukcję tkanki tłuszczowej, a w wybranych przypadkach również korektę nadmiaru skóry. Technikę i rodzaj znieczulenia ustala chirurg w zależności od zakresu zabiegu i stanu zdrowia pacjenta.
W Tartacznej 2 dr Kamil Drucis prowadzi konsultacje i kwalifikację do operacji. Sam zabieg wykonywany jest przez niego w szpitalu. Podczas konsultacji pacjent otrzymuje informacje o dalszej organizacji leczenia oraz wymaganym przygotowaniu.

Po zabiegu mogą wystąpić obrzęk, zasinienie i tkliwość. Możliwe powikłania obejmują m.in. krwawienie, krwiak, zakażenie, zaburzenia gojenia, zmianę czucia w okolicy brodawki, asymetrię i widoczne blizny. Przewidywane korzyści i ryzyko omawia chirurg przed operacją.
Zalecenia dotyczące opatrunków, ewentualnej odzieży uciskowej, wysiłku fizycznego i powrotu do pracy zależą od zastosowanej techniki. Pacjent otrzymuje je w szpitalu wraz z planem kontroli pooperacyjnych.
W Centrum Medycznym Tartaczna 2 możesz umówić:
Umów konsultację przez rejestrację Centrum Medycznego Tartaczna 2: telefonicznie pod numerem 58 719 10 25 lub mailowo: kontakt@tartaczna2.pl. Wizytę u chirurga możesz zarezerwować również przez ZnanyLekarz: dr Kamil Drucis.